Το χαμένο στοίχημα που κανείς δεν τολμά να παίξει

Ποδηλατικός τουρισμός στην Ανατολική Μακεδονία & Θράκη

Γράφει ο Δημήτρης Νικόπουλος

Την ώρα που πόλεις όπως το Παρίσι( 1300 km ποδηλατοδρόμων) , η Κοπεγχάγη και το Άμστερνταμ επενδύουν δισεκατομμύρια και χτίζουν χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων, η Περιφέρεια ΑΜΘ, καθώς και οι Δήμοι αυτής, παραμένει εγκλωβισμένη σε μια λογική της δεκαετίας του ’80: δρόμοι για αυτοκίνητα, μηδενική στρατηγική, μηδενική φαντασία.

Κι όμως, εδώ, στη δική μας Περιφέρεια, υπάρχει ίσως το πιο έτοιμο “σκηνικό” ολόκληρης της Ελλάδας για έναν ολοκληρωμένο ποδηλατικό τουρισμό:

Από τον κόλπο Ορφανού μέχρι την Αλεξανδρούπολη, και — γιατί όχι; — μέχρι το Ορμένιο, μπορεί να δημιουργηθεί ένας ενιαίος άξονας εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Γύρω από το Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τα Άβδηρα, τη Βιστωνίδα, τη Μαρώνεια, την αρχαία Ζώνη, και τόσα άλλα μνημεία παγκόσμιας αξίας, μπορεί να αναπτυχθεί ένα δίκτυο θεματικών διαδρομών που σε άλλες χώρες θα αποτελούσε “χρυσοφόρα” επένδυση.

Κι όμως — δεν γίνεται τίποτα.

Όχι γιατί λείπουν τα κονδύλια. Όχι γιατί λείπουν οι δυνατότητες. Αλλά γιατί λείπει ένα και μόνο πράγμα: η πολιτική βούληση και οι άνθρωποι με οράματα.

Οι διοικούντες στην Περιφέρεια ΑΜΘ αλλά και των Δήμων δείχνουν μια σταθερή απροθυμία να διεκδικήσουν το αυτονόητο: να αξιοποιήσουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής.

Να σχεδιάσουν.

Να τολμήσουν.

Να δουν πιο πέρα από το επόμενο έργο “βιτρίνας”.Θα μου πείτε εδώ διαιωνίζεται ένα έργο όπως αυτό του Μαρμαρά τον τουρισμό θα κοιτάξουμε,Άστον τον τουρισμό να βαδίσει όπως βαδίζει…

Την ώρα που η Ευρώπη χτίζει οικονομίες πάνω στο ποδήλατο, εμείς περιοριζόμαστε σε αποσπασματικές κινήσεις, πρόχειρες παρεμβάσεις και… φωτογραφίες με κράνη στις “ημέρες ποδηλάτου”. ( Το ζήσαμε και αυτό)

Και το αποτέλεσμα;

Ένα τουριστικό προϊόν που θα μπορούσε να είναι κορυφαίο, μένει θαμμένο κάτω από την αδράνεια και τις χαμηλές φιλοδοξίες.

Η Ανατολική Μακεδονία & Θράκη μπορεί να γίνει πύλη ποδηλατικού τουρισμού για όλη τη ΝΑ Ευρώπη.

Το μόνο που λείπει, είναι να το θελήσουμε.

Και κυρίως, να το απαιτήσουμε από αυτούς που τη διοικούν.

Ο ποδηλατικός τουρισμός δεν είναι πολυτέλεια. Είναι μια τεράστια ευκαιρία που χάνουμε κάθε μέρα που περνά και δεν το γράφω τώρα, το γράφω εδώ και 15 χρόνια. Θα μου πείτε εδώ ψωμί δέν έχουμε να φάμε το φιλέτο μας τυρί ζητάμε;……Καλημέρα και να με συμπαθάτε…..

ΥΓ. Φωτό από ποδηλατική εμπειρία μου στην Ιταλία…..

Θα μου πείτε, εδώ το τρένο το χρησιμοποιούμε για να σκοτώνουμε το μέλλον της χώρας και όχι για τουριστικό σκοπό.

Όσο για το Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων μας αρκεί η μαρμάρινη επιγραφή μνημείου UNESCO γιατί ο εκεί Δήμος φτιάχνει για τέσσερα χρόνια μία πλατεία…..