Το άγαλμα του Γιώργου Καλτσίδη στην Ελευθερούπολη
ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΠΑΓΓΑΙΟΥ
Εάν σταθεί κανείς έξω από το Δημαρχείο του Δήμου Παγγαίου στο κέντρο της Ελευθερούπολης, θα παρατηρήσει στην αριστερή πλευρά, δίπλα από την είσοδο του Αμφιθεάτρου Δημοκρατίας «Φρίξος Παπαχρηστίδης» ένα γλυπτό μεγάλων διαστάσεων να είναι τοποθετημένο πάνω σε ένα παρτέρι με λίγο πράσινο:
Πρόκειται για μία μαρμάρινη σύνθεση, στην οποία οι δύο μορφές που ξεπηδάνε από τον κύριο όγκο του γλυπτού, ενώνονται στο πάνω μέρος του, ενώ το σώμα του έργου διαπερνάει ένας μικρότερος όγκος πετρώματος, παραπέμποντας έτσι σαφώς στο αποτέλεσμα της σύνδεσής τους, στον έρωτα και στην αναπαραγωγή.
Στο πίσω μέρος του γλυπτού (πίσω αριστερά) υπάρχει υπογραφή του καλλιτέχνη, όπου βλέπουμε το γράμμα «Γ» να αγκαλιάζει το γράμμα «Κ» και δίπλα να υπάρχουν οι αριθμοί «08»:
Αναγνωρίζοντας τον καλλιτεχνικό τύπο του γλυπτού, αλλά και λόγω της υπογραφής, επικοινώνησα με τον έμπειρο και γνωστό καλλιτέχνη της γειτονικής μας Δράμας Γεώργιο Καλτσίδη, ο οποίος μου επιβεβαίωσε ότι το συγκεκριμένο γλυπτό είναι δικό του.
Μάλιστα, με παρέπεμψε σε παλαιότερη φωτογράφιση που ο ίδιος έκανε, όταν εντόπισε το έργο (επανέρχομαι αργότερα στο πώς βρέθηκε στην Ελευθερούπολη), όπου διαπίστωσα κατ’ αντιπαραβολή των φωτογραφιών που τράβηξα εγώ σε σχέση με αυτές του δημιουργού, κάτι το αρκετά ενδιαφέρον:
Στην κατάσταση που αρχικά αποτύπωσα το άγαλμα, στο κενό που δημιουργείται στο κέντρο του γλυπτού κάποιος είχε εναποθέσει μερικές λευκές κροκάλες. Κάνοντας έρευνα στους διαθέσιμους ηλεκτρονικά χάρτες στο διαδίκτυο (Google Maps) επιβεβαίωσα αφενός μεν την εγκατάσταση του γλυπτού στο σημείο από το έτος 2011 τουλάχιστον, αφετέρου δε την παρέμβαση με τις κροκάλες να έχει γίνει μετά το έτος 2019. Τα όσα διαπίστωσα είχα υποχρέωση βέβαια να επικοινωνήσω στον καλλιτέχνη, ο οποίος με ενημέρωσε ότι ήταν γνώστης της κατάστασης, αλλά με πληροφόρησε και για διάφορα άλλα γεγονότα, τα οποία αξίζει, θεωρώ, να μοιραστώ δημόσια.
Κατ’ αρχάς το συγκεκριμένο γλυπτό είναι άτιτλο και αναφέρεται πράγματι –σύμφωνα και με τον δημιουργό του– στον έρωτα και στην καρποφορία. Φιλοτεχνήθηκε στο πλαίσιο διεθνούς συμποσίου γλυπτικής, το οποίο έλαβε χώρα στη Δράμα το έτος 2008, αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι το πώς κατέληξε στην Ελευθερούπολη.
Ο τότε νομάρχης Δράμας Κ. Ευμοιρίδης, όπως με ενημέρωσε ο καλλιτέχνης, αποφάσισε να δωρίσει στην Ελευθερούπολη το συγκεκριμένο γλυπτό, δίχως να ενημερώσει τον καλλιτέχνη, ο οποίος επί τουλάχιστον μία διετία το αναζητούσε.
Τελικά, ο μεταφορέας του γλυπτού τον ενημέρωσε ότι το έργο του είχε τοποθετηθεί στην Ελευθερούπολη και ο δημιουργός μπόρεσε να το επισκεφθεί και να το φωτογραφίσει στο νέο σημείο εγκατάστασής του, όπου και διαπίστωσε ότι η τοποθέτηση δεν είχε καμία σχέση με τη σύλληψη του ιδίου, αφού σκοπός του καλλιτέχνη ήταν το γλυπτό να έρχεται απευθείας σε επαφή με το δάπεδο, προκειμένου λόγω του όγκου και του βάρους του να υπάρχει η δυνατότητα για αλληλεπίδραση με το κοινό (π.χ. παιχνίδι παιδιών). Πέραν όμως των προαναφερομένων, είχαμε και την πρόσφατη επέμβαση στο έργο.
Οι άσπρες κροκάλες, που άγνωστο ποιος τις είχε εναποθέσει πάνω του, προφανώς θεωρήθηκαν ότι αναδεικνύουν περισσότερο τη δουλειά του καλλιτέχνη και διορθώνουν τις… παραλείψεις του! Δείτε τη φωτογραφία:
Όσα διαπίστωσα, επικοινώνησα, μέσω συνεργάτη του, στον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Παγγαίου Χρήστο Μποσμπότη, ο οποίος –προς τιμήν του– επέδειξε την ενδεδειγμένη ευαισθησία και παρήγγειλε άμεσα να απομακρυνθεί η αυθαίρετη παρέμβαση στο έργο του κ. Καλτσίδη, ενώ εξέφρασε την πρόθεση να τοποθετηθεί σχετική αναθηματική πλακέτα, τιμώντας τον καλλιτέχνη.
Αφού αποτύπωσα φωτογραφικά την τωρινή κατάσταση (βλ. φωτό αμέδως παραπάνω) που επανέφερε το έργο στην αρχική του κατάσταση, επικοινώνησα με τον καλλιτέχνη, ο οποίος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του και δέχθηκε την τιμητική πρόταση του Δήμου Παγγαίου. Μένει να διαπιστώσουμε πότε θα υλοποιηθεί, καθώς η παρούσα Διοίκηση του Δήμου απέδειξε έμπρακτα ότι έχει ευαισθησίες και ανταποκρίνεται αμεσότατα στις εκκλήσεις των δημιουργών που έχουν συντελέσει μέσω των έργων τους στον εξωραϊσμό του δημόσιου χώρου της Ελευθερούπολης, η οποία παρεπιπτόντως παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσον αφορά την υπαίθρια γλυπτική της. Επιφυλάσσομαι δε, να επανέλθω και να μελετήσω σχετικά στο μέλλον.
Βιογραφικό του καλλιτέχνη
Ο Γεώργιος Καλτσίδης γεννήθηκε το έτος 1958 στη Δράμα. Από μικρή ηλικία έδειξε κλίση προς τις καλές τέχνες σχεδιάζοντας διαρκώς. Στην εφηβεία έκανε την επανάσταση του και παρά τις έντονες παραινέσεις της πατρικής του οικογένειας έφυγε από τη Δράμα και γύρισε την Ευρώπη. Μετά τη στρατιωτική του θητεία εγκαταστάθηκε στην πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Στο αυτοσχέδιο παράπηγμα που δημιούργησε στην “Παραγκούπολη”, όπου τώρα στεγάζεται η παιδαγωγική ακαδημία, ξεκινά να αναπτύσσει πλέον το ταλέντο του.
Μετά τη Σχολή Καλών Τεχνών και τη διαμονή του στη Θεσσαλονίκη επανέρχεται στη Δράμα, όπου παντρεύεται και αποκτά δύο θυγατέρες, οι οποίοι παρεπιπτόντως ασχολούνται και οι ίδιες με την Τέχνη (αξίζει να τις αναζητήσετε).
Ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως εικαστικός και πράγματι τα έργα του αποτελούν εγκαταστάσεις και όχι απλά δημιουργήματα. Το προαναφερόμενο γεγονός προκύπτει, αν μελετήσει κάποιος με προσοχή το πλούσιο υλικό που υπάρχει για τον ίδιο στο διαδίκτυο. Μάλιστα, πολλά από τα διαθέσιμα ηλεκτρονικά στοιχεία έχουν αναρτηθεί από τον ίδιο, ο οποίος με ευκολία χειρίζεται τις νέες τεχνολογίες και δημιουργεί με τη βοήθειά τους.
Δουλεύει, μεταξύ πολλών άλλων, την πέτρα, το ξύλο, το χώμα, σχεδιάζει διαρκώς και διατηρεί εργαστήριο στην πόλη της Δράμας, αλλά και σε κοντινό στην πόλη οικισμό. Έχει συμμετάσχει πολλάκις σε εκθέσεις στην Ελλάδα, αλλά και εκτός συνόρων, ενώ έργα του εκτίθενται στο δημόσιο χώρο αρκετών πόλεων εντός και εκτός Ελλάδας. Έχει διδάξει στη δημόσια εκπαίδευση (Μουσικό Σχολείο Δράμας), ενώ παράλληλα ήταν και επιστημονικός συνεργάτης του ΤΕΙ Δράμας, διδάσκοντας σχέδιο στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής Πράσινου.
Ο Γεώργιος Καλτσίδης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκφραστές της Τέχνης στην περιοχή μας, διατηρώντας ακόμη και σήμερα έναν τόνο σύγχρονο, που με αυτόν μπορεί να συνδεθεί κάθε γενιά.
Related Posts
“Ποτέ”, ταινία μικρού μήκους από το ΓΕΛ Ελευθερούπολης →
Με γλυκείς ήχους χορωδιών γέμισε το Παπαχρηστίδειο →
Ο Ορφικός διθύραμβος του Παγγαίου στην Ελευσίνα →
