Πρόταση για δωρεά πινάκων της Καίτης Σταυρούδη

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ – ΚΑΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΣΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΕ ΜΙΚΡΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΡΓΑ ΠΑΓΓΑΙΟΡΕΙΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ

Στην δημοτική επιτροπή του Δήμου Παγγαίου που συνεδριάζει σήμερα 21 Ιουλίου 2025 το μεσημέρι θα τεθεί το θέμα της δωρεάς από τον Φοίβο Σιονακίδη, 18 πινάκων της αειμνήστου συζύγου του, εικαστικού Καίτης Σταυρούδη.

Γεννημένη στην Αίγυπτο το 1933, η Καίτη Σταυρούδη έζησε τα νεανικά της χρόνια στην Αθήνα και από το 1962 έως το τέλος της ζωής της στη Θεσσαλονίκη.

Πρωτάρχισε επαγγελματικά να ζωγραφίζει το 1967, δημιουργώντας παραδοσιακά σχέδια επάνω σε υφαντά υφάσματα. Παράλληλα, από το 1968 ασχολήθηκε διεξοδικά με την παραδοσιακή φορεσιά, τη μετάπλασή της στο κόψιμο και τη ζωγραφική διακόσμησή της, με σχέδια από το παλιό «γραφτό» κέντημα.

Το 1974 ασχολήθηκε με την ταπισερί, με την τεχνική της βελόνας σε καμβά (σκουλάτο) πάνω σε δικά της σχέδια, διαδικασία που συνέβαλε στην ωρίμανση του έργου της. Το 1978 απέκτησε τον πρώτο της αργαλειό, δημιουργώντας μικρών διαστάσεων ταπισερί, αναζητώντας νέες τεχνικές και υλικά.

Από τις αρχές του 1980 εργαζόταν στον όρθιο αργαλειό, δημιουργώντας έργα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων σε ύψος και πλάτος.

Από το 1989 έως το 2011 στράφηκε ολοκληρωτικά στη ζωγραφική και αφοσιώθηκε σε ακρυλικά και υδατογραφίες στο κλίμα της αφηρημένης τοπιογραφίας. Πραγματοποίησε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές.

Με λιτότητα, σαφείς φόρμες, χρωματική ευαισθησία και ενεργητική-συνεχή διαμόρφωση του σχεδίου απέδωσε εικόνες πρωτοδημιουργικής όψης με προεκτάσεις στη δυναμική των συμβόλων.

Ύφανε μυθολογικά θέματα, τον δρόμο του ήλιου, τη θάλασσα, τις εποχές, τη νύχτα, τον δρόμο, τη γέφυρα, τη γραφή, τη μητρότητα, τον θρήνο. Αιώνια σύμβολα, αρχέτυπα, πραγματικά και φανταστικά τοπία, ή ανεικονικά, επεκτείνονται σε έναν αόριστο δυναμικό χώρο.

Από τον κατάλογο της έκθεσης «tapisseries Καίτη Σταυρούδη».

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΦΟΙΒΟΥ ΣΙΟΝΑΚΙΔΗ

Με την Καίτη Σταυρούδη γνωριστήκαμε το 1970, σε μια περίοδο δύσκολη για εκείνην, μετά από ένα τραυματικό διαζύγιο, χωρίς δικά της εισοδήματα.

Προσπαθώντας να επιβιώσει οικονομικά, έκανε αυτό που ήξερε να κάνει καλά, δηλαδή να ζωγραφίζει.

Εκείνη την εποχή ζωγραφίζει πάνω σε ύφασμα – υφασμάτινες γυναικείες τσάντες, τραπεζομάντηλα, ρούχα κ.α. Παράλληλα, έχοντας αρχίσει να ενδιαφέρεται ήδη από πενταετίας για την ελληνική παραδοσιακή φορεσιά, έχει δημιουργήσει ένα πρώτο αρχείο με σκίτσα, φωτογραφίες, βιβλία για το θέμα αυτό.

Ακριβώς τότε ξεκίνησε η σχέση μου με την Καίτη, που έμελλε να γίνει και να είναι σχέση ζωής, μέχρι που «έφυγε» το 2015.

Από ομιλία στο Τελόγλειο Ιδρυμα Θεσσαλονίκης