Ο Θόδωρος Γρηγοριάδης και οι κινητές βιβλιοθήκες
ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΜΙΑ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΗ ΣΤΟ “ΑΘΗΝΑ ΑΔΙΑΒΑ-Σ-ΤΗ”
O σπουδαίος πεζογράφος Θεόδωρος Γρηγοριάδης έχει πολλά να πει για τις βιβλιοθήκες:
“2002. Ξαποσταίνω στην αυλή ενός Γυμνασίου του νομού Σερρών περιμένοντας να χτυπήσει το κουδούνι για να ‘ρθουν οι μαθητές να δανειστούν βιβλία και να συζητήσουμε.
Η πιο όμορφη περιοδεία της ζωής μου.
Με την Κινητή Βιβλιοθήκη της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών όπου αποσπάστηκα για επτά χρόνια.
Στη συλλογή διηγημάτων “Η νοσταλγία της απώλειας” το δεύτερο μέρος είναι βασισμένο σ΄αυτή τη μοναδική εμπειρία.
Σπουδαία η συμβολή των κινητών μονάδων.
Έτσι έμαθα να διαβάζω στην εφηβεία μου, όταν έφτανε η Κινητή Βιβλιοθήκη της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Ελευθερούπολης στο χωριό μου, στο Παλαιοχώρι Καβάλας τη δεκαετία του εβδομήντα, και χωνόμουν πανευτυχής στο βανάκι όπου οι υπάλληλοι μου δάνειζαν πάντα κανα δυο βιβλία παραπάνω γιατί έβλεπαν ότι δεν μου έφταναν τα τρία που προβλέπονταν.
Ονειρεύομαι κινητές βιβλιοθήκες να περιφέρονται στις επαρχίες και στις συνοικίες της Αθήνας, να σταθμεύουν στις πλατείες ή έξω από τα σχολεία, να καλούν μαθητές και πολίτες να διαβάσουν.
Αυτές τις “καντίνες πολιτισμού” ονειρεύομαι σε κάθε γωνιά της Αθήνας και της χώρας και ύστερα ξυπνάω λυπημένος.”
