Καραμανλής: «Η ερήμωση της υπαίθρου εθνική απειλή”

Σε μια φορτισμένη παρέμβαση, ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί σκληρή κριτική στην Κοινή Αγροτική Πολιτική, προειδοποιεί για λάθη των Βρυξελλών, κρούει τον κώδωνα για τη Θράκη και ζητά ολοκληρωμένο σχέδιο σωτηρίας του πρωτογενούς τομέα με σύγχρονους συνεταιρισμούς και ισπανικά πρότυπα.

Σε εκδήλωση της ΣΕΚΕ και της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» στο Δημοτικό Θέατρο Ξάνθης, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής επέλεξε να «σηκώσει» το βάρος της συζήτησης για τον πρωτογενή τομέα, δίνοντας σαφές πολιτικό και εθνικό στίγμα.

Μίλησε για έναν αγροτικό κόσμο που βρίσκεται αντιμέτωπος με εκτίναξη κόστους παραγωγής, χαμηλές τιμές παραγωγού, κλιματική κρίση, λειψυδρία, απώλειες ζωικού κεφαλαίου από επιδημίες, ακραία καιρικά φαινόμενα και καθυστερήσεις σε αποζημιώσεις και ενισχύσεις. Όλα αυτά, όπως τόνισε, συνθέτουν ένα σκηνικό όπου για μεγάλα τμήματα των αγροτών και κτηνοτρόφων τίθεται πλέον ζήτημα επιβίωσης.

Γι’ αυτό, υπογράμμισε, η πολιτεία «οφείλει να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και δεκτική απέναντι στους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους», να ακούει τη φωνή και την αγωνία τους και όχι να αντιμετωπίζει τα αιτήματά τους ως παρεμπίπτον θόρυβο.

Η αγροτική πολιτική, είπε χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως διαχειριστική λεπτομέρεια, αλλά ως στρατηγικό ζήτημα για την επισιτιστική ασφάλεια, την οικονομία, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή.

Σφοδρή κριτική στην Κοινή Αγροτική Πολιτική και τις «δογματικές εμμονές» των Βρυξελλών

Ο Κώστας Καραμανλής δεν περιορίστηκε στις διαπιστώσεις. Άσκησε δριμεία κριτική στην εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, υποστηρίζοντας ότι τα τελευταία χρόνια έχει πλήξει σοβαρά την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών αγροτικών προϊόντων. Μίλησε για «δογματικές εμμονές» και «στενόμυαλες τεχνοκρατικές αντιλήψεις» που αγνοούν την κοινή λογική και τελικά οδηγούν σε λάθη που πληρώνονται πάνω στις πλάτες των παραγωγών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην πρόταση για υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας στα προϊόντα καπνού στο όνομα της δημόσιας υγείας. Χρησιμοποιώντας παραδείγματα από χώρες όπως η Γαλλία και η Ολλανδία, υποστήριξε πως τέτοιες πολιτικές δεν μειώνουν ουσιαστικά την κατανάλωση, αλλά ευνοούν την άνθηση του λαθρεμπορίου και στερούν από τα κράτη πολύτιμα φορολογικά έσοδα.

«Η ερήμωση της υπαίθρου είναι μείζονα εθνική απειλή – Ειδικά στη Θράκη»

Το πιο βαρύ πολιτικό μήνυμα της ομιλίας του πρώην πρωθυπουργού αφορούσε τη δημογραφική και κοινωνική πραγματικότητα της ελληνικής περιφέρειας. Περιέγραψε την απίσχνανση της υπαίθρου, τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και την απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το αγροτικό επάγγελμα, φαινόμενα που ενισχύονται από το κλείσιμο σχολείων, αστυνομικών τμημάτων, ταχυδρομείων και τραπεζικών καταστημάτων σε πολλές περιοχές.

Αυτή η σταδιακή ερήμωση, όπως είπε, συνιστά «μείζονα εθνική απειλή», ιδίως σε προμαχώνες του Ελληνισμού όπως η Θράκη. Η αποτελεσματική προάσπιση των συνόρων, υπογράμμισε, δεν εξαρτάται μόνο από τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά και από μια «σφύζουσα από ζωή παραμεθόριο», με ενεργές κοινότητες και υψηλό φρόνημα. Η άδεια ύπαιθρος, αντιθέτως, υπονομεύει μακροπρόθεσμα και την αποτρεπτική ισχύ της χώρας.

Σχέδιο σωτηρίας με σύγχρονους συνεταιρισμούς – Το ισπανικό παράδειγμα

Απαντώντας στο ερώτημα «τι πρέπει να γίνει τώρα», ο Καραμανλής μίλησε για την ανάγκη άμεσης εκπόνησης, χρηματοδότησης και υλοποίησης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου και της ελληνικής περιφέρειας, με ευρύτερη πολιτική συναίνεση. Βασικός πυλώνας, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να είναι οι σύγχρονοι συνεταιρισμοί που λειτουργούν ως πραγματικές επιχειρηματικές μονάδες, επενδύουν στην έρευνα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια.

Ως θετικό παράδειγμα ανέφερε το ισπανικό μοντέλο, όπου συνεταιρισμοί με εξαγωγικό προσανατολισμό, βιομηχανικά πρότυπα παραγωγής, επαγγελματικές διοικήσεις και απευθείας συμβάσεις με μεγάλα κέντρα λιανικής έχουν κερδίσει διαπραγματευτική ισχύ και εξασφαλίζουν υψηλότερες τιμές για τον παραγωγό. Ένα τέτοιο μοντέλο, υποστήριξε, μπορεί να αποτελέσει οδηγό και για την Ελλάδα, εφόσον υπάρξει σχεδιασμός, πολιτική βούληση και πρόσβαση σε κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία.