Επιστολική Ψήφος…

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η καταγγελία για εξαγορά ψήφων Ρομά από υποψήφια βουλευτή της Νέα Δημοκρατίας ( δεν εκπλήσσομαι) δεν είναι απλώς ένα ακόμη περιστατικό που περνά και ξεχνιέται.

Είναι μια προειδοποιητική καμπάνα για το τι μπορεί να συμβεί όταν η εκλογική διαδικασία απομακρύνεται από τον φυσικό της χώρο: την κάλπη, τον δημόσιο έλεγχο και την διαφάνεια.

Σε μια Δημοκρατία, η ψήφος είναι ιερή. Δεν είναι εμπόρευμα, ούτε αντικείμενο συναλλαγής.

Όταν όμως εμφανίζονται καταγγελίες για οργανωμένη χειραγώγηση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, τότε η κοινωνία οφείλει να σταθεί προσεκτικά απέναντι σε κάθε νέο μηχανισμό ψηφοφορίας που μπορεί να διευκολύνει ακόμη περισσότερο τέτοιες πρακτικές.

Η λεγόμενη «επιστολική ψήφος» παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός.

Ως διευκόλυνση. Ως πρόοδος.

Όμως σε μια χώρα όπου ακόμη και μπροστά στην κάλπη εμφανίζονται σκιές εξαγοράς ψήφων, ποιος μπορεί να εγγυηθεί τι θα συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες, μακριά από κάθε έλεγχο;

Ποιος θα διασφαλίσει ότι η ψήφος δεν θα συμπληρώνεται υπό πίεση;

Ποιος θα εγγυηθεί ότι δεν θα οργανωθούν μηχανισμοί «συλλογής» επιστολικών ψήφων;

Ποιος θα αποτρέψει την αλλοίωση ενός αποτελέσματος πριν ακόμη ανοίξουν οι κάλπες;

Η Δημοκρατία δεν λειτουργεί με υποθέσεις καλής πίστης.

Λειτουργεί με εγγυήσεις. Με θεσμικές δικλείδες. Με διαδικασίες που εμπνέουν εμπιστοσύνη σε όλους τους πολίτες.

Όταν όμως το πολιτικό σύστημα αποτυγχάνει να προστατεύσει ακόμη και την παραδοσιακή διαδικασία της κάλπης, τότε κάθε νέα μορφή ψηφοφορίας χωρίς απόλυτη διαφάνεια κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργαλείο αλλοίωσης της λαϊκής βούλησης.

Η Δημοκρατία δεν αντέχει «πειράματα» με την ψήφο.

Γιατί η ψήφος δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι το θεμέλιο της λαϊκής κυριαρχίας.

Και όποιος παίζει με το θεμέλιο της Δημοκρατίας, παίζει με την ίδια τη Δημοκρατία.