Δήμοι έτοιμοι να καταρρεύσουν…

Κάτι δεν πάει καλά στην τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου βαθμού στους δήμους δηλαδή και αυτό πλέον είναι οφθαλμοφανές όταν ρίξει κάποιος μια ματιά στο τεχνικό πρόγραμμα που εκτελούν και είναι …για κλάματα!

Από την άλλη οι συνεχείς απ’ ευθείας αναθέσεις ακόμη και για αντικείμενα που είναι αδύνατον να χαρακτηριστούν ως «έκτακτα», έχει καταντήσει ανέκδοτο και μάλιστα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις καταγγελιών ακόμη και στα όργανα της Ε.Ε. που μπορεί να καταλήξουν σε ένα ακόμη σκάνδαλο τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τα ξέρουν οι δήμαρχοι, αλλά σφυρίζουν αδιάφορα όπως έκαναν σε μια συνεδρίαση της ΚΕΔΕ το περασμένο φθινόπωρο που έβαλαν «δήθεν» τα πράγματα κάτω και βρήκαν τον φταίχτη της κατάντιας τους.

Κι όταν βρίσκονται σε αδιέξοδο και ως βέροι βαλκάνιοι το ανάθεμα το ρίχνουν στους άλλους, όπως Κυβέρνηση και Πολίτες και το μάτι τους είναι πώς να καλλιεργούν το έδαφος για μεγάλη αύξηση των δημοτικών τελών, που είναι …το ψωμί τους!

Και δήθεν ακόμη υπάρχουν και κάποιοι «ξύπνιοι» κυβερνητικοί που αποδίδουν την πρακτική αυτή των δημάρχων και τις αντιδράσεις τους στο γεγονός πως η αντιπολίτευση και ειδικά το ΠΑΣΟΚ διατηρεί ισχυρότατη παρουσία μεταξύ των δημάρχων, ειδικά μεταξύ των πλέον δυναμικών.

Όπως και να έχει επικοινωνιακά, η πραγματικότητα είναι τραγική.

Αυτή τη στιγμή οι δήμοι κινδυνεύουν να χάσουν πολλά από τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, ελπίζοντας ότι δεν θα καταλήξει κι αυτό όπως το περίφημο «Αντώνης Τρίτσης».

Και επειδή τους δημάρχους και τις αυλές τους αρέσει το πελατειακό σύστημα, αναφέρουν ότι έχουν μειωμένα έσοδα ή ακόμη και σταθερά, καταλήγοντας ότι οι δήμοι κλήθηκαν ως «μασίστες» να αντιμετωπίσουν τις νέες κλιματικές συνθήκες και σειρά κυβερνητικών παρεμβάσεων, με αποτέλεσμα το κόστος τους να εκτοξευθεί σε επίπεδα που πλέον είναι αδύνατον να διαχειριστούν χωρίς μεγάλη αύξηση των δημοτικών τελών.

Αλήθεια, ποιος φταίει που βραχνάς για τους δήμους είναι το ενεργειακό κόστος;

Τι έχουν κάνει τάχατες για να μειώσουν την δαπανώμενη ενέργεια, όταν ξεχνούν να σβήσουν τα φώτα μέρα μεσημέρι, δεν έχουν κάνει αναβάθμιση στον δημοτικό φωτισμό τους, δεν έχουν ενεργήσει όσον αφορά τους ενεργειακούς επόπτες και δεν έχουν καταφέρει να αποκτήσουν ένα ενεργειακό πάρκο όταν όλη η χώρα είναι γεμάτη φωτοβολταικά;

Κι ενώ δεν θέλουν να αποχωριστούν ύδρευση, άρδευση και αποχέτευση γκρινιάζουν που η ενεργειακή κρίση εξακολουθεί να αφήνει σοβαρό αποτύπωμα στους δήμους ανά την Ελλάδα, που έχουν στην αρμοδιότητά τους τις υπηρεσίες αυτές την ώρα που ξέρουν ότι χρησιμοποιούν ενεργοβόρα αντλιοστάσια.

Ο δεύτερος βραχνάς, δήθεν, μετά το ενεργειακό κόστος, αφορά το περίφημο τέλος ταφής που πληρώνουν οι δήμοι για κάθε τόνο απορριμμάτων που οδηγούν σε χώρους υγειονομικής ταφής (ΧΥΤΥ). Το ποσό του τέλους ταφής παρακρατείται από την κυβέρνηση από τις επιχορηγήσεις των δήμων, που καταβάλλονται σε 12 ετήσιες δόσεις.

Εδώ γελάμε γιατί το τέλος ταφής το ήξεραν όλοι ότι είχε θεσμοθετηθεί και έκαναν το παγώνι ότι δεν θα τολμούσε η κυβέρνηση να τους το επιβάλλει…

Το ίδιο ξεροκέφαλοι ήταν και με την εμμονή να μην πληρώνουν τους παρόχους ενέργειας ελπίζοντας ότι η κυβέρνηση θα τους τα χάριζε!

Στο περίφημο συνέδριο της ΚΕΔΕ στη μαγευτική Ρόδο ακούστηκε ότι η τρίτη σημαντική επιβάρυνση συνδέεται με τις αρμοδιότητες πολιτικής προστασίας που έχουν οι δήμοι (χρειάζονται από προσωπικό μέχρι μηχανήματα, π.χ. για να καθαρίσουν οικόπεδα από χόρτα, ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα μια πιθανή φωτιά), αλλά και μια σειρά πρόσθετες εργασίες που τους έχει ζητηθεί να κάνουν με παρέμβαση της Πολιτείας, όπως για παράδειγμα οι πιστοποιήσεις παιδικών χαρών (κάποιες λειτουργούν ακόμα με εξοπλισμό της δεκαετίας του ’60-’70), ο εσωτερικός έλεγχος κ.λπ.

Τι να τους πεις τώρα που έχουν αφήσει στρέμματα ακαθάριστα εν μέσω αντιπυρικής περιόδου και από την άλλη κραδαίνουν το φραγγέλιο των προστίμων σε όσους δεν έχουν καθαρίσει τα οικόπεδά τους;

Οι δημοτικοί άρχοντες «έσκουξαν» ακόμη και για το ότι έχασαν σημαντικό ποσοστό των εσόδων από την παραχώρηση αιγιαλών και παραλιών (π.χ. σε καντίνες ή άλλες χρήσεις), όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να γίνονται οι παραχωρήσεις κεντρικά από το υπουργείο Οικονομικών.

Εδώ γελάμε με ήχο οξύ, μια και όλοι γνωρίζουν το τι γινόταν με τις παραχωρήσεις παραλιών όπου έφτασε να βγαίνουν ακόμη και όπλα στους διαδρόμους των δήμων που γινόταν οι δημοπρασίες.

Και φυσικά τα έσοδα δεν ήταν και τόσο θεαματικά, αλλά κι εκεί έπαιζε ρόλο το πελατειακό σύστημα.

Για να δείτε ότι αυτό είναι τόσο αστείο, αρκεί κανείς να γνωρίζει ότι στο παρελθόν ένας δήμος λάμβανε το 80% του ποσού από μια παραχώρηση όταν ο ενδιαφερόμενος έκανε αίτηση στον ΟΤΑ και όχι στην ΕΤΑΔ, την κρατική εταιρεία ακινήτων του Δημοσίου. Τώρα τα έσοδα έχουν περιοριστεί στο 60% για τον δήμο, αλλά τα συγκεντρώνει όλα η ΑΔΑΕ και στη συνέχεια τα αποδίδει.

Και δεν είναι μόνο αυτά…

Οι δήμοι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους έχουν αποτύχει στην αποστολή τους.

Είναι τρύπιοι κουβάδες με χρήματα που εισπράττουν από τους πολίτες τους οποίους κάνουν σοβαρή αφαίμαξη για υπηρεσίες που κοστίζουν παραπάνω από την λογική.

Η διαχείριση δεν είναι ότι καλύτερο και το αδιέξοδο είναι βέβαιο.

Αυτό το σύστημα δεν προχωρά και το συνήθες υποζύγιο απλά περιμένουμε να δούμε πότε θα κλατάρει!