Για ποιά αγροτική οδοποιία να …πανηγυρίσουμε;

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΤΣΑΒΔΑΡΙΔΗ

Πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα γράφονται το τελευταίο διάστημα για την αγροτική οδοποιία στον Δήμο Παγγαίου.

Αν κάποιος στηριζόταν μόνο στις πανηγυρικές αναρτήσεις και στις γνωστές επικοινωνιακές υπερβολές, θα πίστευε πως οι αγροτικοί δρόμοι της περιοχής θυμίζουν… Autobahn

Δυστυχώς, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι αγρότες είναι εντελώς διαφορετική.

Η κατάσταση στον κάμπο της Δημοτικής Ενότητας Ελευθερών είναι πλέον απογοητευτική και σε αρκετά σημεία επικίνδυνη.

Αρκεί να διασχίσει κάποιος τον , ασφαλτοστρωμένο περισσότερο από πενήντα χρόνια, δρόμο που ξεκινά από το σημείο της επιχείρησης μυδιών στον κάμπο Ελαιοχωρίου και συνεχίζει μέσα στον κάμπο των Ελευθερών, τόσο προς το γήπεδο Ελευθερών όσο και προς την κατεύθυνση του συνεργείου Βρακά, για να διαπιστώσει την πληρη εγκατάλειψη.

Λακκούβες, φθορές, κατεστραμμένα σημεία και μηδενική ουσιαστική συντήρηση συνθέτουν μια εικόνα που δεν τιμά κανέναν.

Και μιλάμε για δρόμους που χρησιμοποιούνται καθημερινά από ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα, από αγρότες που μετακινούνται με τρακτέρ, ραντιστικά και βαρύ εξοπλισμό για να μπορέσουν να δουλέψουν.

Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι πως οι όποιες παρεμβάσεις φαίνεται πολλές φορές δεν γίνονται με βάση τις πραγματικές ανάγκες της αγροτικής παραγωγής και των ανθρώπων της υπαίθρου.

Άλλοι δρόμοι «θυμούνται» ξαφνικά να συντηρηθούν και άλλοι, με τεράστια καθημερινή χρήση και σοβαρά προβλήματα, παραμένουν παρατημένοι για χρόνια.

Κανείς δεν ζητά έργα βιτρίνας ούτε μεγάλες εξαγγελίες.

Ζητούνται τα αυτονόητα: ουσιαστικές παρεμβάσεις στα πιο προβληματικά σημεία, πριν υπάρξουν σοβαρές ζημιές σε οχήματα ή ακόμη χειρότερα κάποιο ατύχημα.

Η αγροτική παραγωγή δεν στηρίζεται με φωτογραφίες και αναρτήσεις.

Στηρίζεται με έργα, παρουσία και πραγματικό ενδιαφέρον εκεί όπου υπάρχουν ανάγκες — όχι εκεί όπου βολεύει επικοινωνιακά.