Απών το Παγγαίο από το πρόγραμμα για τα βιώσιμα μονοπάτια

ΜΟΝΟ Ο ΝΕΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Η δημιουργία Εθνικού Δικτύου Μονοπατιών επανατοποθετεί την πεζοπορία από δραστηριότητα αναψυχής σε εργαλείο βιώσιμου τουρισμού και τοπικής ανάπτυξης.

Με προϋπολογισμό 5,5 εκατ. ευρώ, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας χρηματοδοτεί τη δημιουργία και αναβάθμιση δικτύων σε ορεινούς προορισμούς όπως η Πύλη Τρικάλων, τα Βόρεια Τζουμέρκα, η Δωδώνη, η περιοχή του Ολύμπου, η κοιλάδα του Νέστου, τα Τέμπη και το Μαντούδι στη βόρεια Εύβοια, με στόχο την ενίσχυση ήπιων μορφών τουρισμού και την αξιοποίηση φυσικού και πολιτιστικού αποθέματος.

Μονοπάτια ως υποδομή βιώσιμου τουρισμού

Τα οργανωμένα μονοπάτια θεωρούνται βασικό εργαλείο του λεγόμενου «slow» και «nature-based tourism», δηλαδή τουρισμού χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Δεν απαιτούν βαριές κατασκευές και κατευθύνουν τις ροές επισκεπτών σε συγκεκριμένες διαδρομές ενώ μειώνουν την ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε ευαίσθητα οικοσυστήματα.

Παράλληλα, ενισχύουν μικρές τοπικές οικονομίες καθώς υπάρχει χώρος να αναπτυχθούν ξενώνες, αγροτουριστικές δραστηριότητες, τοπικά προϊόντα, υπηρεσίες οδηγών φύσης. Σε ορεινές περιοχές, η ύπαρξη οργανωμένου δικτύου αυξάνει τη διάρκεια παραμονής επισκεπτών, μετατρέποντας την πεζοπορία από μονοήμερη δραστηριότητα σε πολυήμερη εμπειρία.

Πιθανές ζώνες αξιοποίησης στην Ελλάδα

Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρό δυναμικό ανάπτυξης πεζοπορικού τουρισμού, κυρίως σε περιοχές με συνδυασμό φυσικού τοπίου και πολιτιστικής ταυτότητας. Ο Όλυμπος, τα Τζουμέρκα, η Πίνδος, ο Νέστος, ο Ταΰγετος, η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου έχουν ήδη διαδρομές με διεθνές ενδιαφέρον, ενώ πολλές από αυτές βρίσκονται εντός ή κοντά σε περιοχές Natura 2000. Η οργανωμένη χάραξη και σήμανση περιορίζει περιβαλλοντικές πιέσεις, ενισχύει την πρόληψη πυρκαγιών και λειτουργεί ως υποδομή περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν περιβαλλοντικές οργανώσεις, χωρίς διαχείριση επισκεπτών, υπάρχει κίνδυνος διάβρωσης εδάφους ή πίεσης στη βιοποικιλότητα, κάτι που διεθνώς αντιμετωπίζεται με όρια επισκεψιμότητας και συντήρηση διαδρομών.