Από το Πριμικήρι και το Γιαλιτσιφλίκ Προύσης στο Παλαιοχώρι

Ο πατήρ Γεώργιος Βαλσαμάκης, γεννήθηκε από τους Ιωάννη και Μαλατινή την 1 Ιανουαρίου 1880 , στο πιστικοχώρι Πριμικίρ Μ. Ασίας , κοντά στο Μιχαλίτσι , που ανήκε στην μητρόπολη Νικομηδείας . Κ

αταγόταν από Ιερατική οικογένεια , που αποτελούνταν από 6 παιδιά , εκ των οποίων 2 αξιώθηκαν της Ιεροσύνης . Το έτος 1903 ο π. Γεώργιος παντρεύτηκε την Ευστρατία Πριμικυρλίδη , και απέκτησε μαζί της 4 παιδιά .

Λίγο αργότερα λόγω της επιστράτευσης , και το φόβο των τσετών , μετανάστευσε στην Αμερική .

Σε ηλικία 33 ετών γύρισε στη Μικρά Ασία , όπου και χειροτονήθηκε ιερέας , και ανέλαβε την ενορία του πατέρα του , τους Αγίους Θεοδώρους του Πριμικήρι .

Το 1922 , κατά την Μικρασιατική Καταστροφή , έφτασε στην Ελλάδα . Πρωτίστως , στο Βελεστίνο Βόλου , έπειτα στο χωριό Ζυγός της Καβάλας , και εν’ τέλει , αφού πληροφορήθηκε ότι στο Παλαιοχώρι Παγγαίου υπήρχουν “Κοντοχωριανοί” του , πήγε εκεί όπου κι έμεινε έως την κοίμηση του .

Μαζί με τους υπόλοιπους πρόσφυγες του Παλαιοχωρίου , οι οποίοι προέρχονταν από το Γιαλί – Τσιφλίκι , το Μιχαλίτσι , την Κερμαστή , τα Κίντια , κι άλλες περιοχές , μετέτρεψαν το 1924 το παλιό μουσουλμανικό τέμενος του χωριού σε ορθόδοξο ναό αφιερωμένο στον Άγιο Απόστολο Θωμά , όπου και διετέλεσε πρώτος εφημέριος του .

” Ο π. Γ . Βαλσαμάκης ηξιώθη του ιαματικού χαρίσματος και με την δύναμη της προσευχής του επιτελούσαι πλείστα θαυμαστά σημεία! Είχε μέσα του το Θείον πυρ να φλέγει πάντοτε και να το μεταδίδει σε όσους έτρεχαν στο επιτραχήλιον του, με καλοσύνη και παρηγοριά, αφιλοχρήματος και φιλακόλουθος.

Τιθείς υπέρ ποιμνίου αυτού. Προστρέχων σε όποιον κινδύνευε, είχε ανάγκη και χρειαζόταν βοήθεια.

Προγνώριζε 7 ημέρες πριν, την μέρα και την ώρα της κοιμήσεως του, την οποία ανακοίνωσε στους οικείους του, λέγων επιπροσθέτως, πως θα έπαιρνε μαζί του τον υιό του, Δημήτριο.

Την τελευταία εβδομάδα που ήτω στον κράβατον της ασθενείας, ψυχοραγών, του πήγαν μια βαριά ασθενούσα γυναίκα, την οποία και μόνο με την ευλογία του που σταύρωσε, την εθεράπευσε!

Παράλυτη κατά πηγές. Τη Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 1947 και μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο τότε εφημέριος του Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου π. Παράσχος Τασιούδης, επήγε και τον εκοινώνησε στην οικία του, και στις 11:15′ παρέδωσε την ψυχή του, στα χέρια του Αγίου Θεού, σε ηλικία 67 ετών.

Πηγή: Κείμενο του Θεολόγου Μ. Μαστορή

Τρεις ημέρες παρέμεινε το σώμα του στον Ι. Ναό του Αποστόλου Θωμά , περιμένοντας οι δικοί του άνθρωποι, τον στρατιωτικό γιο του “Δημητρό” που ως προείπε “θα τον πάρω μαζί μου”.

Έτσι έγινε , διότι ερχόμενος προς το χωριό , δολοφονήθηκε στα Κερδύλια Σερρών.

Μόλις μαθεύτηκε ο μαρτυρικός θάνατος του γιου του , τελέστηκε την τρίτη ημέρα η εξόδιος ακολουθία του Πατρός , και με πομπή κατευθύνθησαν στον Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Παλαιοχωρίου , όπου και τάφηκε όπισθεν του Ιερού Βήματος . Το 1968, με τις ευλογίες του τότε Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου , ο υιός του Ιωάννης , ως Πρόεδρος της Κοινότητας , μερίμνησε διά την ανέγερση του νέου , σημερινού Καθεδρικού Ι. Ναού Αποστόλου Θωμά , εις μνήμην του Ιερέως πατέρα του .

Απολυτίκιον.

Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.- Μικρασίας τον γόνον, των πιστών καταφύγιον, Παλαιοχωρίου προστάτην και θερμόν αντιλήπτορα, Γεώργιον τον νέον οι πιστοί, τιμήσωμεν εν ύμνοις ιεροίς, ιατρείας γαρ παρέχει παντοδαπάς, τοις ευλαβώς κραυγάζουσι, δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω δωρουμένω διά σου θεία ιάματα.

– Πηγές : Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου Ιστολόγιο αφιερωμένο στους 57 αη-Γιώργηδες της Ορθόδοξης Εκκλησίας